Photo on TN Places

Tuesday, January 13, 2015

எழுத்தனின் மாண்பு...

மரித்து மறக்கும் உடலை துறத்தி
எழுத்தை மறைக்க முயன்ற சிறுமைமுன்,
எழுத்தனை மரித்து, எழுத்தை மறவாநிலைக்கு
உலகையும் விரிந்தது, எழுத்தனின் மாண்பு

Tuesday, December 23, 2014

சிரிச்சிகிட்டே இருங்க, சந்தோஷமா இருங்க...


சிரிச்சிகிட்டே இருங்க, சந்தோஷமா இருங்க... - தமிழகத்தில் என்னை போல் 70களில் வளர்ந்தவர்களுக்கு மாத்திரமே மிகவும் பரிச்சியமாக இந்த சொற்தொடர். இன்று 'வானொலி அண்ணா' என்று அழைக்கப்பட்ட திரு.   கூத்தபிரான் மறைந்த செய்தியை கேட்டபொழுது இந்த சொற்கள்தான் எனக்கு ஞாபகம் வந்தது.

இந்துக்களும், முஸ்லிம்களும் பக்கத்துக்கு பக்கத்தில் வேற்றுமை பாறாமல்  அமைதியாய் வாழ்ந்த திருவல்லிகேணி அது, ஒரு முட்டு சந்தில், கூட்டு குடும்பத்தில் நாங்கள் 6 குழந்தைகள். மற்றும் தெருவில் வாழ்ந்த இன்னமும் சில குழந்தைகளை சேர்த்தல், ஏறத்தாழ ஒரு முழு கிரிகெட் குழுவே எங்கள் சந்தில் வாழ்ந்தது. 

தொலைக்காட்சி இன்னமும் 10 ஆண்டுகளுக்கு வராத சமயமது, வானொலி கேட்பது குழந்தைகளாகிய எங்களுக்கு முக்கியமான நிகழ்சிகள் - இரவில், தேன்கிண்ணம் - நாடகம் மற்றும் ஞாயிற்று கிழமைகளில் மதியம்  வானொலி அண்ணா   வழங்கிய, "சிறுவர் பூங்கா" - ஒவ்வொரு வாரமும் யாரேனும் குழந்தைகள் கதை சொல்லுவார்கள், சில பாடல்கள் இருக்கும், அண்ணா சில சமயங்களில் கதை சொல்லுவார்...காலபோக்கில் இந்த நிகழ்ச்சியின் இதர பகுதிகள் மறைந்துபோனாலும், நிகழ்ச்சி முடியும் சமயத்தில் வானொலி அண்ணா தனது இனிய குரலில், "அடுத்த வாரம் இதே நேரத்தில் சந்திப்போம், அதுவரை குழந்தைகள் அனைவரும் சிரிச்சிகிட்டே இருக்கணும், சந்தோஷமா இருக்கணும்" என்று கூறும்பொழுது, உண்மையாகவே மனதளவில் அவரிடம், "நிச்சியமாக அப்படி இருக்க முயற்ச்சிப்போம்" என்று ஒரு விதமான் ஒப்பந்தம் செய்வதைப்போல  உணர்வு ஏற்ப்படும். ஏதோ நமக்கு மிகவும் அந்நியோன்னியமானவரை போன்றே அவருடன் அந்த ஒப்பந்தகாலம் இருந்தது என்றால அது மிகையாகாது.

 வானொலி மக்களுக்கு மிகவும் நெருங்கி இருந்த காலங்களில், தமிழக வானொலியில் என்றும் மறவாத பல குரல்களில் நிச்சியமாக திரு. கூத்தபிரான் அவர்களுடைய குரல் மிக முக்கியமான ஒன்று. நன்றி, வானொலி அண்ணா. என்றும் உங்கள் குரல் எங்களுடனேயே இருக்கும்...


Sunday, December 21, 2014

தமிழகத்தில் பா. ஜ. க. எடுபடுமா?


பா.ஜ.க. ஒரு மதவாத கட்சி என்று பெரும்பாலானோர் நம்புகின்றோம்.

 இதனாலேயே, நாத்திகவாத அடிப்படைகொண்ட திராவிட கட்சிகளின் ஆதிக்கத்தை கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகள் கொண்டுள்ள தமிழகத்தில் இந்த கட்சியின் புதிய பிரவேச முயற்சி, வரலாற்று ரீதியில் முக்கியமாக நோக்கவேண்டிய ஒன்றாகின்றது. தமிழகத்தில், அரசியல் தளத்தில் இந்து மதத்தை ஜாதி அடிப்படயிலேலே இந்த நாள் வரை அரசியல்வாதிகள் பாராட்டி வருகின்றனர். இஸ்லாமியத்தையும், கிருஸ்துவ மதத்தையும், மத அளவில் அங்கீகரித்து, அந்த மதவாதிகளுடன் கூட்டு வைக்க என்றும் தயங்காத தமிழக கட்சிகள், இந்து  மதத்தை சார்ந்த எந்த அமைப்பையும் அவ்வாறு அன்கீகரிக்கவில்லை.

தமிழகத்தில் நாத்திகவாதம் என்றுமே மத  த்வேஷமாக மாத்திரமே செயல்பட்டு வந்துள்ளது. தற்காலத்தில் இந்த நாத்திகவாதம் பேசும் எந்த தலைவரும், ஜாதிகளை கடந்து, சடங்குகளை துறந்து  தங்கள் அரசியலை நடத்த தைரியமில்லாமல் இருந்துவருவது நாம் அறிந்ததே. இந்த பின்னணணியில், இந்திய (ஹிந்து) ஜாதிகளின் ஒட்டுமொத்த பிரதிநிதியாக தன்னை சித்தரித்து கொண்டுள்ள, பா.ஜ.க. வெறும் பேச்சளவில் ஜாதிகளை சாடி, செயலளவில் அவற்றை பராமரிக்கும் திராவிட கட்சிகளின் மேலோட்ட அரசியலுக்கு ஒரு சவாலாக விளங்கலாம். ஆனால், ஜாதிகளை பகிரங்கமாக ஆதரித்து, ஜாதி அடிப்படையிலான தமிழக கட்சிகள் மற்றும், குழுக்களை தன்வசம் இழுக்கும் அளவிற்கு எந்த ஒரு தமிழக பா.ஜ.க. தலைவருக்கும் தைரியம் வரும் என்று நன் நம்பவில்லை.

தமிழகத்தின் மற்றொரு முக்கிய அரசியல் கலாசாரம், வன்முறை. வன்முறையை தங்கள்  கோழைத்தனத்தை மறைக்கவே பெரும்பாலான கட்சிகள் உபயோகிக்கின்றன. அந்த வகையில் பா. ஜ. க.  வன்முறை பாராட்டக்கூடிய கட்சியாகவே தன்னை சித்தரித்து வந்துள்ளதினால், அந்த அளவிலும் அவர்களுக்கு சங்கடங்கள் ஏதும் இராது என்றே தோன்றுகின்றது.

 ஆனால், தமிழகத்தில் கடந்த 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகவே எந்த தேசிய கட்சியும் தனிபெரும்பான்மை பெறுவதற்கு சாதியமில்லாமலே இருந்துவருகின்றது. இராஜாஜி, காமராஜ், போன்ற மாபெரும் தமிழகத்தை சேர்ந்த தலைவர்கள் தேசிய கட்சியில் இருந்த பொழுதுதான், அந்த கட்சியும் அங்கீகாரம் பெற்றது. இது முக்கியமாக தமிழகத்தில் தங்கள் தளங்களை அமைக்க முயலும் எந்த தேசிய கட்சியும் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய ஒரு முக்கியமான வரலாற்று உண்மை.

ஆம் ஆத்மி கட்சியும், தமிழகத்தில் தங்கள் நுழைவு வாய்ப்பை நழுவ விட்டதற்கு, தமிழகத்தில் தேசிய அளவில் தலைவர்களை கண்டெடுக்கவும் அவர்களை ஆதரிக்கவும் அந்த கட்சியின் தலைமை தவறியதே காரணம் என்றே நான் நினைக்கின்றேன். வெறும் 'ஆமாம்  சாமி' போடுபவர்களை கொண்டு தமிழகத்தில் எந்த தேசிய கட்சியும் முன்னேரவோ, தளம் அமைக்கவோ இயலாது.

பா.ஜ.க. அத்தகைய தலைவர்களை தமிழகத்தில், மோடியின் ஆட்சியின் கீழ் ஏற்படுத்த முயற்ச்சிக்கும் என்று நான் நம்பவில்லை. திரு. மோடி, மற்றும் திரு. அமித் ஷா இருவரும் தங்கள் கட்சியை ஒரு வணிக நிறுவனம் போன்று, தீவிர கண்காணிப்புடனேயே நடத்த முயற்சிப்பார்கள் என்றே அவர்களின் இதுவரை நிர்வாகாகிக்கும் போக்கைகண்டு நம்ப முடிகின்றது. அத்தகைய சந்தர்பத்தில், அவர்கள் தமிழகத்தில் ஒரு வலுவான தலைமையை என்றும் விரும்பமாட்டார்கள் என்றே நம்ப தோன்றுகின்றது. காங்கிரஸ் போலவே, பல குழுக்களை துவக்க வழிவகுத்து, அவற்றின் வேற்றுமையில் தங்கள் நிலையை தக்கவைக்கவே இவர்களும் முயற்சிப்பார் என்றே எனக்கு தற்போது தோன்றுகின்றது.

...







புதுச்சேரி அரவிந்தர் ஆஸ்ரமத்தில் ஒரு நிகழ்வு...

பொதுவாகவே, தமிழகத்தில் ஆசிரமங்கள் மற்றும் மடங்களை ஒரு சந்தேகக்கண்ணோடு நோக்கும் போக்கு நிலவி வருகின்றது.

இந்த சந்தேக கண்ணோட்டத்தை முன்வைத்து, அரசியல் செய்யும் கட்சிகள் ஊழலின் உச்சகட்டத்தை தொட்டிருந்தாலும், அவர்கள் அதற்காக கொஞ்சமும் கூச்சமின்றியும், முழுமையாக எந்த விஷயத்தையும் தெரிந்து கொள்ளாமலும், தங்கள் துவேஷத்தை ஆச்ரமங்களின்பால் செலுத்த மற்றொரு சந்தர்ப்பமாகவே இத்தகைய நிகழ்வுகளை பயன்படுத்துகின்றன.

புதுச்சேரியில் உள்ள அரவிந்தர் ஆஸ்ரமம், அரவிந்தர் மற்றும் அன்னை வாழ்ந்த காலத்தில் நிறுவப்பட்டு தொடர்ந்து செயல்பட்டு வருகின்றது. பாண்டிச்சேரியை மரியாதையுடனும், பக்தியுடனும் சாமானியர்கள் பலர் இன்றும் வந்து செல்வதற்கு இந்த ஆஸ்ரமம் ஒரு முக்கிய காரணம்.

பொதுவாகவே இத்தகைய மதிக்கத்தக்க நிறுவனங்களில் என்தவித சர்ச்சை நடைபெறாமல் செயல்படுவது சாத்தியமில்லை. ஆனால், இத்தகைய நிகழ்வுகள் நடக்கும் பொழுது, அதனை எங்கனம் அந்த சமூகம்  அணுகுகின்றது என்பது அந்த சமூகத்தின் நிலவும் பெரும்பான்மை கலாசாரத்தை குறிக்கின்றது.

இன்று ஒரு கட்சியின் தலைவர் ஊழல் குற்றத்திற்காக சிறை செல்வதையோ, அல்லது மற்றொரு தலைவரின் எல்லா குடும்பத்தினரும் பல்வேறு குற்றத்திற்காக நீதிமன்றம் செல்ல நேர்ந்தாலோ, அதனை கொஞ்சமும்  பிரக்ஞை இன்றி ஏற்கும் தமிழ் சமூகத்தின் சில சக்திகள், ஏனோ, ஆன்மீக நிறுவனங்களின் மிக சிறிய செயல்பாட்டு குறைகளைகூட மிகைபடுத்தி குறைகூறி வருவது வழக்கமாகயுள்ளது .

இந்த நிகழ்வு குறித்து எனக்கு எந்த விதமான பின்புலமும் தெரியாது, தெரிந்துகொள்ளவும் நான் விரும்பவில்லை. ஆனால்  ஆன்மீக நிருவனங்களின்பால் மக்கள் மத்தியில் பொதுவாக நிலவும் நம்பிக்கையை என்றும் குறைகூறி அவர்கள் மத்தியில் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தி, இந்த சமூகத்தில் கொஞ்சமேனும் நம்பிக்கை தரும் சில நிறுவனங்களை கீழிழுக்கும் போக்கை நிச்சியமாக கண்டிக்கவேண்டும் என்பது என் நிலை.

  

Sunday, October 19, 2014

சுப. உதயகுமாரும், தமிழக ஆம் ஆத்மியும்...


திரு. சுப. உதயகுமார் அவர்கள் தான் ஏன் ஆம் ஆத்மி கட்சியில் இருந்து விலகி செயல்பட இருக்கின்றேன் என்பதை அவருக்கே உரித்த தெளிவான விதத்தில்  விவரிதுளார் (கீழே).


தமிழகத்தில் ஆம்  ஆத்மி கட்சி உருவாகவும் தழைக்கவும் அனைத்து காரணங்கள் இருந்தும், அப்படி ஆகாமல் இருப்பதற்கு முக்கிய காரணங்கள் சில உள்ளன -
1. தில்லியில்  முக்கிய பொறுப்பில் உள்ள ஆம் ஆத்மி கட்சியினர் தமிழகத்தை புரிந்துகொள்ள பெரிய அளவில் முயற்சி மேற்கொள்ளவே இல்லை என்றே தோன்றுகின்றது.

2. தேசிய அளவிலான எந்த  புதிய முயர்ச்சியும் எல்லா மாநிலங்களையும், புரிந்துகொள்ள எதிர்பார்ப்பது நடைமுறைக்கு சாதியமில்லைதான். அப்படியிருக்க, தமிழகத்திலிருந்து, தமிழக நிலைமையை தேசிய அளவில் எடுதுரைக்ககூடியவரை தலைவராக தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். இதுவும் ஆம் ஆத்மியினர் செய்யவில்லை. இதுவரை அவரகளது "தலைமை" நிர்ணயித்தல் என்பது, அவர்களை யார் தேடிவந்து பேசுகின்றார்களோ அவர்களை மாத்திரமே தலைமைக்கான தகுதிபடைத்தவர்கள் என்கின்ற எண்ணத்துடன் செயல்படுவதாகவே தெரிகின்றது.

3.  இப்படி செய்ததினால், தமிழகத்தில் தலைமை ஏற்றவர்கள் யாவரும் தமக்கு சாதகமான முடிவுகளை உள்ளூர் முடிவுகளாகவும், இதர முடிவுகளை டில்லிக்கு அனுப்பி காலம் கடத்தியும் வந்தது சாஸ்வதம். இதனால் இளைஞர்கள் அதிகம் வரக்கூடிய ஒரு கட்சியில், அவர்கள் விரைவிலேயே ஏமாற்றம் அடைந்துவிடும் விதத்தில் மாநில தலைமை நடந்துகொண்டது.

4. இதில், பொறுப்பில்லாத சிலர் தலைமைக்கு (தில்லியில் மற்றும் சென்னையில்) தாங்கள் நேரடியாக பேச வாய்ப்புள்ளது என்று கூறி, தங்கள் செல்வாக்கை ஏற்படுத்த முற்பட்டதின் காரணமாக மேலும் பல 'குழுக்கள்' மற்றும் 'தர்பார்கள்' செயல்பட துவங்கியதும் உண்மை.

5.  தமிழக அரசியல் கலாசாரத்தில் திளைத்த சிலர் இந்த சந்தர்பத்தை பயன்படுத்திக்கொண்டு தமிழக ஆம் ஆத்மியில் தங்கள் முகாம்களை அமைத்துக்கொண்டது கட்சிக்கு எந்தவிதமான பலமும் சேர்க்கவில்லை

6. இங்கு 'பெரிய அளவில்' தாங்கள் ஏதோ சாதித்துவிட்டதாக தலைமையில் இருந்தவர்கள் டில்லிக்கு மிகைபடுத்தப்பட்ட உறுப்பினர் எண்ணிக்கைகளையும் மற்றும் திரித்த உண்மைகளையும் supply செய்தது தங்கள் நிலையை தக்கவைத்துக்கொள்ளவே அன்றி எந்தவிதத்திலும் கட்சியை தமிழகத்தில் வளர்க்க இது உதவவில்லை

இந்த பின்னணியில்தான் பாராளுமன்ற தேர்தல் அறிவிக்கபட்டபோழுது, டில்லி தேர்தலில் ஆம் ஆத்மி கட்சியின் தார்மீக வெற்றியை கண்டு நாட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு சிந்தனைவாதியும், சித்தாந்தவாதியும் வியந்து (இந்த உணர்வுடனும், இதே காலகட்டத்தில்தான் நானும் இந்த கட்சியில் சேர்ந்தேன், ஆனால், அது வேறொரு கதை, மற்றொரு கட்டுரைக்கு உகந்தது).
அவர்களுடன் நாமும் சேர்ந்து ஏதேனும் செய்யமாட்டோமா என்ற ஏக்கத்தில் ஆம் ஆத்மியில் இணைய துவங்கினர்.  தமிழகத்தில் எழுத்தாளர் திரு. ஞானி அவர்கள், "இன்னமும் பத்து வருஷம் கழிச்சு இந்த காலகட்டத்தில் நான் வாழ்ந்தேன் ஆனால் ஆம் ஆத்மிக்கு தோள் கொடுக்கவில்லை என்று நொந்துகொள்ளாமல் இருப்பதற்கு, இப்போது சேர்ந்து நம்மாலானது செய்வது மேல்" என்ற திண்ணதுடன் கட்சியில் இணைந்தார். இதே காலத்தில்தான் திரு. சுப. உதயகுமார் மற்றும் அவரது நெருங்கிய பி.மோ.எ.நு.இ.  சக போராளிகளான, மைபா. ஜேசுராஜ் மற்றும் திரு. புஷ்பராயன் ஆகியோருடன் ஆம் ஆத்மியில் இனைந்து, தேர்தல் களத்தில் குதிப்பது என்று முடிவானது.

இப்பொழுது திரு. சுப. உதயகுமார் தான் இந்த கட்சியின் உறவை துண்டிப்பதற்கு கூறும் 3 முக்கிய காரணங்கள் - (1) ஆம் ஆத்மியின் தெளிவில்லா அணுசக்தி கொள்கை, (2) டில்லியில் தமிழக ஆம் ஆத்மி கட்சியை குறித்த தெளிவின்மை மற்றும், (3) அணுசக்திக்கு எதிரான போராட்டத்திற்கு தான் தயாராகும் நிலையில் ஒரு கட்சியின் சார்பு என்பது ஒரு கூண்டுக்குள் தன்னை அடைத்தது போன்ற உணர்வு.

இந்த மூன்று காரணங்களில் முதல் இரண்டை கூர்ந்து நோக்குவது ஆம் ஆத்மி கட்சியின் தமிழக நிலை குறித்து அக்கறை கொண்ட அனைவரும் நிச்சியமாக செய்யவேண்டிய ஒன்று.

ஆம் ஆத்மியின் அணுசக்தி பற்றிய அணுகுமுறை 
திரு. சுப. உதயகுமார் ஏன் ஆம் ஆத்மியில் இணைய முடிவெடுத்தார், அதனால் அவருடைய கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்பு இயக்கத்தின் எதிர்காலத்திற்கு என்ன குந்தம் ஏற்ப்படும் என்பதைக்குறித்து அவர் தன்னுடைய நண்பர்களுடனும், இதர ஆர்வலர்களுடனும் நிச்சியமாக கலந்து ஆலோசித்துதான் இந்த முடிவை எடுத்தார். ஆனால், "இடிந்தகரை போராட்டத்தை நேரில் வந்து பார்த்த ஒரே தேசிய கட்சி தலைவர்" என்கின்ற அந்தஸ்தை அர்விந்த் கேஜ்ரிவால் மற்றும் ஆம் ஆத்மி கட்சியினர் பெரிதாக எண்ணியதாக தெரியவில்லை.

ஆம் ஆத்மி கட்சியின் "ஸ்வராஜ்" நிலைபாட்டை  புரிந்தவர்கள் கூட அணுசக்தி சார்ந்த நிலைபாட்டை சரியாக உணரவில்லை. இந்திய அளவில் இந்த கொள்கை மிக முக்கியமானதாக ஆம் ஆத்மி கட்சி கருதவில்லை, தமிழக அளவில் இதனை சரியாக புரிந்துகொள்ளவோ, பேசவோ ஆட்கள் இல்லை. இதனால்தான், ஆம் ஆத்மியின் தேர்தல் அறிக்கையில் கூட கூடங்குளம் குறித்த நிலைப்பாடு மழுப்பலாகவே இருந்தது.

தமிழகத்தில் மின்சார தட்டுபாடு நிறைந்த சூழலில், அணுசக்தி எதிர்ப்பு எங்கு மக்கள்  முன்னால் செல்லுபடி ஆகாமல் போகுமோ என்கின்ற பயம் ஒரு பக்கம். மற்றொரு பக்கம், ஆம் ஆத்மி கட்சியின் தமிழக தலைமைக்கேகூட அணுசக்தி பற்றி ஒரு கொள்கை பிடிப்பு இல்லாமை. கட்சியின் தலைமைக்காக போராடிக்கொண்டிருந்த இருவர், தங்களுக்கு போட்டியாக உதயகுமார் உருவாவதை விரும்பவில்லை. இதனாலேயே, அணுசக்தியை குறித்த எந்த ஒரு அக்கறையும் எடுக்காமலே இந்த கட்சி இந்த மாநிலத்தில் இன்று வரை நின்று வருகின்றது.

அணுசக்தி மற்றும் அதன் கேடுகள் பற்றி  தெரிந்துகொள்வது அவ்வளவு எளிதானதல்ல. தமிழகத்தில் தொடர்ந்து ஊடங்கங்களில் இருட்டடிக்கப்பட்ட இடிந்தகரை போராட்டம் மற்றும் அனைவரையும் பாதிக்கும் மின்சார தட்டுபாடு, தினம் தினம் மின்சாரத் தட்டுபாடிற்கு இடிந்தகரை போராட்டம் தான்  காரணம் என்பதுபோல் ஜோடிக்கப்பட்ட செய்திகள் மற்றும் நாராயணசாமியின் அறிக்கைகள் என்று பன்முறை தாக்குதலுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட தமிழகத்தில் அணுசக்தி பற்றி ஒரு நிலையை, சான்று பூர்வமாகக்கூட எடுக்கமுடியாத உணர்ச்சிவாயிலாகவே முடிவெடுக்கும் நிலைக்கு  மக்கள் தள்ளப்பட்டனர். ஆம் ஆத்மிக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கும் படித்த கூட்டமும் இதில் அடக்கம்.  (நான் அணுசக்தி குறித்து 2007 முதல் எதிர்த்து எழுதிவருவதை இங்கு படிக்கலாம்).

கட்சியின் அணுசக்தி நிலைபாட்டை தேசிய அளவில் சுப. உதயகுமாரைகொண்டு எழுதுவதின் மூலம், கட்சி அவர் போராடதிற்க்கும், அவர் இந்த கட்சியில் இணைந்ததிர்க்கும் ஒரு அர்த்தம் ஏற்படுத்தி இருக்கலாம். ஆனால், அந்த வாய்ப்பையும் ஆம் ஆத்மி எடுத்த மற்றொரு முடிவு தகர்த்தது. அதாவது, பெரும்பாலான இடங்களில் இந்தியா முழுவதும் வேட்பாளர்களை நிறுத்துவது என்னும் கொள்கை. இந்த கொள்கையினால், ஆம் ஆத்மி கட்சியின் தேசிய தேர்தல் அறிக்கையில்கூட வழவழ என்று பல கொள்கைகள் நீர்த்துவிடபட்டன. இதற்கு காரணம் 400 க்கும் மேற்பட்ட நேர்மையான ஆட்கள் வேண்டும் என்றால், அவர்கள் அனைவரும் பேசக்கூடிய அளவில் ஒரு அறிக்கை உருவாக்கவேண்டும் என்பதே. அனைவரையும் சந்தோஷமாக இருக்க எந்த ஒரு அறிக்கையும் தயாரிக்க இயலாது. அப்படிப்பட்ட ஒரு அறிக்கையை தயார் செய்தால் அது மற்ற கட்சிகளின் அறிக்கைகளைவிட எந்த விதத்திலும் மாறுபட்டு இருக்காது என்பதை ஏனோ தேசிய அளவில் இந்த அறிக்கையை தயார் செய்தவர்கள் உணரவில்லை. இன்றுவரை ஆம் ஆத்மி கட்சிக்கு, இந்த கட்சியை சேர்ந்த எந்த ஒரு பேச்சாளருக்கும் அணுசக்தி குறித்த புரிந்த ஒரு நிலை இருக்கின்றதா  என்பது சந்தேகமே.


ஆம் ஆத்மி கட்சியில் தமிழகத்தின் நிலை 
இந்த பின்னணியில் கட்சியில் சேர்ந்த உதயகுமார் அவர்கள், கட்சிக்குள் தன்னுடைய நிலைக்கு ஆதரவு திரட்ட முயற்சிக்கவில்லை, கட்சியின் தமிழக தலைமையும், இவரின் வருகையினால் கொஞ்சம் ஆட்டம்கண்டு இவருக்கு ஆதரவு கட்சிக்குள்ளேயே வளர எந்தவிதமான வாய்ப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை. உதயகுமாரை குறித்து வதந்திகள் டில்லிக்கும் அனுப்பப்பட்டது.

இதில் என்றும் திரு. உதயகுமாரை தாக்க காத்திருக்கும் ஊடகங்களின் ஹேஷ்யங்கள் வேறு, "இவருடைய போராட்டம் தோல்வி அடைந்துவிட்டது, அதிலிருந்து மதிப்புடன் தப்புவதற்கு தான் இவர் அரசியலில் குதிக்கிறார்" என்று...இவை ஆம் ஆத்மியின் ப்ரேவசதிர்க்கு தடைகளாகவே இருந்தது.

மற்றும், சுப. உதயகுமார் மற்றும் அவரது நண்பர்களும் இருந்த சூழலில் அவர்கள் தங்களுக்கு தேவையானவற்றை கட்சியின் "மேலிடம்" என்று கருதப்பட்ட டில்லிக்கு நேரடியாக பேசி தீர்த்துகொண்டது, மாநில அளவில் கட்சியை அவர்கள் ஒருபொருட்டாகவே மதிக்கவில்லை என்கின்ற சமிஞ்ஞை அளித்தவிதமாக இருந்தது.  

தமிழக ஆம் ஆத்மியின் சேர்ந்த மிக பிரபலமானவர்கள் என்று பட்டியலிட்டால்,  திரு. சுப. உதயகுமார் மற்றும் ஞானி இருவரைத்தான் சொல்லவேண்டும். இவர்களுக்கு மதிப்பளித்து டில்லி இவர்களை உடனேயே தமிழக ஆம் ஆத்மியின் தலைமை கட்டமைப்புக்குள் அழைத்திருந்தால், சில குழப்பங்கள் தவிர்த்திருக்கலாம். ஆனால், அப்படி செய்யாததின் விழைவாக, ஞானி பல நாட்கள், "கட்சியின் அதிகாரபூர்வ செய்தி தொடர்பாளர்" என்கின்ற அந்தஸ்தை கூட அளிக்கபடாமல் அவதிபட்டார். அதே போல, உதயகுமார், "கட்சிக்கு வேறு கொள்கை, எங்களக்கு வேறு கொள்கை" என்று தனக்கும், தான் முன்னிறுத்தும் போராடத்திற்கும், கட்சிக்கும் சம்பந்தமில்லாததை அறிக்கை அளிக்கும் நிலைக்கு தள்ளபட்டார்.


இன்று நாராயண சுவாமியின் பொய்கள் அம்பலமாகிவிட்டன, கூடங்குளம் கலாம் போன்றவர்கள் கூறிய அளவிற்கு இன்னமும் உற்பத்தியை தொடர்ந்து செய்து, மின்சாரத்தை தமிழகத்திற்கு அளிக்கவில்லை. இப்போதும் கூட இந்தியாவில் எந்த ஒரு கட்சியும் அணுசக்தி குறித்த கொள்கைகளை தீவிரமாக மறுஆய்வு செய்யகோரும் என்கின்ற நம்பிக்கை இல்லை. ஆம் ஆத்மியும் இதில் அடக்கம்.

தமிழக மக்களின் உணர்வுகளை, தமிழகம் சார்ந்த முக்கிய சவால்களை ஆம் ஆத்மி கட்சியினர் தேசிய அளவில் சிறிதும் உணராதது, இந்த கட்சிக்கு ஒரு மிகப்பெரிய பலவீனம். தேசிய அளவிலான இந்த கட்சியின் உட்கட்சி கட்டமைப்புக்குள் தமிழகத்தை சேர்ந்த எந்த ஒரு தகுதியான நபரும் இல்லாதது, வருந்தக்கூடியது.


 ஆம் ஆத்மியில் ஏற்பட்ட சில தேர்தல் அனுபவங்களை குறித்து மேலும் எழுதலாம் என்று இருக்கின்றேன்.    தமிழகத்தில் ஆம் ஆத்மியின் வருங்காலம் குறித்து ஜூன் மாதமே நான் எழுதியிருந்தேன். 
================


ஆம் ஆத்மியும் நானும்
சுப. உதயகுமாரன், நாகர்கோவில், அக்டோபர் 16, 2014
ஆம் ஆத்மி கட்சியோடான எனது உறவை மாற்றியமைத்திருக்கிறேன். செப்டம்பர் 19, 2014 அன்று நெல்லை மாவட்டம் காவல்கிணறைச் சார்ந்த தம்பி ஸ்டீபன் அமிர்தராஜ் மற்றும் பிகார் நண்பர் குமார் சுந்தரத்தோடு ஆம் ஆத்மி கட்சி தலைவர் அரவிந்த் கேஜ்ரிவால் அவர்களை தில்லியிலுள்ள கட்சி அலுவலகத்தில் சந்தித்து சுமார் ஒரு மணி நேரம் பேசினேன். தமிழகத்திலும், கேரளத்திலும் கூடங்குளம் அணுமின் நிலையத்துக்கு எதிராக அணுசக்திக்கு எதிரான மக்கள் இயக்க வேலைகளை முனைப்புடன் செய்து கொண்டிருப்பதால் கட்சிப் பொறுப்புக்களை என்னால் ஏற்க முடியாது. அதுபோல இவ்விரண்டு மாநிலங்களிலும் பல தரப்பு மக்களோடு இணைந்து வேலை செய்ய வேண்டியிருப்பதால், ஒரு கட்சியோடு என்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்வது உகந்ததல்ல எனும் நிலையையும் விளக்கிச் சொன்னேன்.
ஆம் ஆத்மி கட்சி இந்தியாவின் அணுசக்திக் கொள்கை பற்றி ஒரு தெளிவான, வெளிப்படையான நிலையை எடுக்கவில்லை, கட்சியின் நாடாளுமன்றத் தேர்தல் அறிக்கை இந்தப் பிரச்சினை குறித்து எதுவும் சொல்லவில்லை எனும் எனது ஆதங்கங்களைப் பதிவு செய்தேன். இருவருமாக மனந்திறந்து நடத்திய ஒரு விவாதத்துக்குப் பிறகு, தமிழகத்திலும், கேரளத்திலும் நான் சுதந்திரமாக இயங்குவது என்றும், தில்லி சட்டமன்றத் தேர்தல் நடக்கும்போது நான் கட்சிக்காக என்னாலான வேலைகளைச் செய்வதாகவும் ஒத்துக் கொண்டோம்.
ஆம் ஆத்மியோடான உறவை ஒட்டுமொத்தமாக அறுத்துக்கொள்ள விரும்பாததற்கு பல காரணங்கள் இருகின்றன. மதவாத பாரதீய ஜனதா கட்சிக்கும், ஊழல்வாத காங்கிரசு கட்சிக்கும் இந்திய அளவிலே ஒரு மாற்று தேவைப்படுகிறது என்று உறுதியாக நம்புகிறேன். தோழர் திருமாவளவன், தோழர் கணேசமூர்த்தி போன்றோர் நாடாளுமன்றத்தில் இல்லாத நிலையில் தில்லியிலே நமக்குத் தோழர்கள் வேண்டும் என்பதை உணர்கிறேன். கூடங்குளம், கல்பாக்கம், நியூட்ரினோ, மீத்தேன், கெயில், காவிரி, முல்லைப் பெரியார் உள்ளிட்ட அனைத்து தமிழர் பிரச்சினைகளும் தில்லியிலே முடிவு செய்யப்படுவதால், நாம் தனிமைப்பட்டுவிடக் கூடாது என்று நினைக்கிறேன். கேரளத்தையும் தமிழகத்தோடு இணைத்துக் கொள்வதற்கு காரணம் கூடங்குளம், நியூட்ரினோ பிரச்சினைகளில் அவர்கள் நம்மை ஆதரிப்பதால்தான். இம்மாதிரியான ஒத்துழைப்பின் மூலம், கேரளாவோடான பிற சிக்கல்களில் நியாயமான தீர்வுகளை ஏற்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று கருதுவதால்தான்.
அரசியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்று, கிரேக்க அரசியல் முதல் கட்டுடைப்பு (deconstruction) விழுமியம் வரை பயின்ற நான் ஓர் அரசியல் கட்சியில் சேர்ந்து, அவர்களின் விதிமுறைகளுக்குக் கட்டுப்பட்டு, நடவடிக்கைகளுக்குத் தலைவணங்கி, தலைவர்களுக்கு ‘ஜே’ போட்டு அரசியல்வாதியாய் நடப்பேன், தேர்தலில் நிற்பேன், வீடு வீடாக வாக்கு சேகரிப்பேன் என்றெல்லாம் நான் கற்பனைசெய்ததுகூடக் கிடையாது. என்னை ஒரு பசுமைச் சிந்தனையாளன், தமிழ்த்தேசியன், சமத்துவவாதி, மனிதநேயன் என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் நான், கொள்கைகளில் தெளிவில்லாத ஆம் ஆத்மி கட்சியில் எப்படி நிலைத்திருக்க முடியும் என்ற குழப்பம் மனதில் ஓடிக்கொண்டேதான் இருந்தது. கேப்டன் கோபிநாத்தும், மீரா சான்யாலும் அங்கம் வகிக்கும் கட்சியில் நானும் எப்படி இயங்குவது என்று குழப்பமாக இருந்தது. ஆனாலும் மேதா பட்கர், தயாமணி பர்லா, சோனி சோரி, ரச்னா டிங்க்ரா, அனிதா பிரதாப், அலோக் அகர்வால் போன்ற போராளித் தோழர்களுடன் இணைந்து நின்றது ஒருவித மகிழ்ச்சியைத் தந்தது....

Saturday, September 27, 2014

The Jayalalitha Conviction - RIP the MGR legacy...

#Jayalalithaconviction

i had written earlier in this blog during the parliamentary elections that there were ordinary people in Tamilnadu who continue to vote and will continue to vote for the legacy of MGR and this is what seems to win the elections for AIADMK. even when AIADMK lost power on a couple of occasions post-MGR time, it did so only through a marginal drop in the votes polled is an indication of the MGR loyalty in the state. the MGR legacy ensures who wins elections in the state ever since MGR started a separate political party and continues till date several decades after he is gone.

the conviction of Jayalalitha, seen as the sole heir of MGR legacy since her ascend to the funeral carriage of her mentor has taken a very critical downward dive.

when #Tamilnadu wakes up after the initial emotional outburst with a hangover tomorrow morning, they will wonder what has really transpired and what it implies to their day-to-day life. in tamilnadu, politics has had a surrealist appearance to the population thanks to the film connection over the last several decades - at times touching the lives, at other times leaving it completely unconnected.

people will realize that perhaps J was not the first and only inheritor of the invincible legacy, that there were others. others will remember, as will the media, several misdemeanors of her rule as well as the undignified existence of the dummy CM last time around she had to step down. there will be much speculation as to who will be the dummy CM, there are already some names being circulated, but, regardless of who it is, the cut-off from the direct legacy of MGR is clear and the more alien the person is (the name of an IAS officer is already being paraded) to the political nuance of the state, the more this alienation will be pronounced.

 #MGR legacy has many other claimants in the political scene - Vijayakanth is a case, but, he has reduced himself to such low depths since the parliamentary elections, it is a wonder if he will ever make a comeback in the tamilnadu politics. DMK, thanks to being the arch rival, never had a claim in the MGR legacy, now too they dare not make a claim, it will remain their handicap, the only chance of the estranged son, Muthu, emulating MGR was but short lived for #MKarunanidhi. the younger generation actors wannabe politicians, including Sarath Kumar (who already heads and manages a media company as well as a jati party and thereby limited in his ability to move much), Vijay (immature and clearly no political sense) and others are far too limited in capacities to claim the legacy. Yes, there has been renewed talk of Rajnikanth joining politics in Tamilnadu (the original and only legacy that can overshadow the MGR legacy in TN politics), but, this is a PR strategy adopted before each new movie is released for him and since his ailment last year, he has all but disappeared from public view and seems to need much medical attention periodically to even continue in films. anyway, his heydays are over in the film world and such a late entry into politics will be seen as a rather weak one even though there is no question that this may contribute to the ascend of BJP in the state (if he joins that party formally and agrees to contest the assembly elections in 2016 that is).

the legacy suddenly seems to have reached an end, an abrupt one at that.

yes, the battle for J is not over, she will contest the case in Supreme Court, she may find her illnesses limiting her from being imprisoned, she may get a bail, etc., whatever, but, the conviction itself will ensure that she can't be back in position of power for quite some time and at her age, it is a long time to come and even if she does, it will be a rather weak persona from the earlier one and definitely sans the MGR legacy stamp on it.

RIP the legacy, tamilnadu voters may start to now look for other new criteria to evaluate the candidates before they choose to vote. this could be the value shift, loyalty to a great leader (and his legacy claimants) giving way for actual worth of a candidate? time will tell, but, for the moment, the legacy's shadow on TN politics well seems nigh. 

Saturday, September 06, 2014

தொழில்நுட்பம் மொழியாகாது...

தொழில்நுட்பம் மொழியாகாது...


தமிழை, ஹிந்தி திணிப்பின்மூலம் அகற்ற முடியும் என்று தீவிரமாக எண்ணும் நம் மக்கள் அதே தமிழை தொழில்நுட்பத்தை கொண்டு ஓரங்கட்ட முடியும், கட்டிவிட்டோம், என்று ஏன் உணரவில்லை?

தொழில்நுட்பம் ஆங்கிலத்தில் உள்ளது என்பதனால் தொழில் நுட்பதிர்க்காக மொழி கற்கும் நாம் ஏன் அந்த தொழில் நுட்பத்தின் போதனையில் ஆங்கில இயலும் கலந்துள்ளதை உணரவில்லை?

இன்று ஆங்கிலம் கலந்த தமிழில் விரசமாக பேசுவதை எப்படி தமிழ் தொன்மை பாராட்டும் பெரும் மக்கள், இந்த தமிழ் நாட்டின் கலாச்சாரமாக அங்கீகரிக்கின்றனர்?

நுட்பம் என்பது வாழ்வியலில் எந்த கட்டத்தில் நிற்கின்றது நுட்பத்தை நுகரும் மொழியில் உலகவியல் அடிப்படையில் உள்ளதை நாம் ஏன் உணரவில்லை? அப்படி நுழையும் உலக இயலை நமது தொன்மைக்கு பங்கமாக பார்க்கவில்லைய அல்லது அவை நுட்பத்துடன் நின்று,  நமது வாழ்க்கையை தொட வாய்ப்பில்லை என்று நம்புகின்றோமா?  

இன்னமும் சில கேள்விகள்...