Photo on TN Places

Friday, June 19, 2015

Organic Farming Policy for Tamilnadu - some thoughts...

The Organic Farming Policy draft that was half heartedly prepared by the Horticulture Department couple of years ago is not the best one to push forward, it is at the most a least acceptable compromise between several people though it did have  a few good parts. It may be best to start making specific demands. I do think we need to seek the following as key points:

1. A comprehensive Organic Farming Policy for the state as a means to revive the agricultural activity in the State that has seen overall decline in farming in the last several years

2. An Organic Farming University in the name of Dr. Nammazhvar where practicing organic farmers become teachers and season wise and crop wise courses are conducted hands-on in the field

3. Declaring of the western ghat regions of the state as organic ‘bio-diversity’ conservation regions

4. Similarly protecting and nurturing of the millets intense cultivation regions of the state – kolli, javadhu and kalvarayan hill regions of the eastern ghats as nutrition producing zones and there by organic. This will also stop the infiltration of the BtCotton cultivation that is creeping into these parts. I heard that a Namakkal Collector issued an order not to cultivate Bt Cotton in Kolli Hills and then it stopped, similarly all these areas too need to be protected

5. A clear policy statement on not promoting the GM technology  - the statement by the Agricultural Minister in the Assembly, ‘oru derava sonna 100 derava sonna maadhiri’ last year needs to be reminded and converted into a policy statement

6. A panel of experts consisting of practicing Organic farmers to be formed in each agro-climatic zone in the state to prepare a comprehensive ‘package of practices’ specific for the zone in a time bound manner

7. Focused implementation of the 100 day employment scheme components that are to do with the promotion and nurturing of sustainable agriculture practices, there are several of these in the new notification issued on the MGNREGS May 2014 list. Since early this year I think the State government also has revised its earlier stand on the investment on materials as part of the MGNREGS (it was stopped earlier and now it has been revived), this too may be used to set-up / construct organic farming related small structures (as it has been done in AP successfully)

8. The current ruling party had promised a centralized organic bio-input production unit in every block in their earlier election manifesto, they ought to be reminded of this and as the election year is approaching, they need to be asked to fulfill this promise apart from setting up an organic farmers market in every block

9. just like Amma canteen is currently also starting to once in awhile serve millets, they can be encouraged to serve ‘organic meal’ once a week if not more often

10. All temples in the state are doing annadaanam as part of the government scheme, it may be worthwhile to seek the government to make the “Holy” Food also “Safe” and ensure that all temples (and other places of faith that serve such food under the government scheme) only serve Organic Food

Friday, May 01, 2015

Farmer suicide in cauvery delta, RN

BT Cotton farmer in TN delta region commits suicide. He was farming in the valangaimaan region of tanjore district. Information from farming friends in the region. More details to follow...

Wednesday, April 29, 2015

Gandhiji in Mayavaram 100 years back...

I am listed as a speaker to address a meeting to commemorate the 100 years of Gandhiji's visit and address at Mayavaram on 1st May 2015. He spoke of the 4 hypocrisies that he saw at that time - caste discrimination, gender bias, lack of pride in local language and lack of usage of Swadeshi products, particularly the local handloom products. What has changed? We have created several newer forms of castes in this society, making the rules of social upward movement even more difficult, gender insensitiveness has given way to actively perpetrated gender violence, not just the elite our village children too don't want to learn their native language any longer leave alone use it with pride and the entire state wears plastic clothes...if these were practiced as hypocrisy by the elite (leaders) in the midst of freedom struggle, they are practiced as a willful choice by the majority now. - ram

Mahatma Gandhi at Mayavaram 1st May 1915, speech (as reported in the HINDU) - Mahatma Gandhi at reception at Mayavaram, “I am exceedingly thankful to the people of Mayavaram for presenting this beautiful address to me on the occasion of our simply passing through your town or village whatever it may be called, on our way to places where I had hoped to see two widows of men who were shot during the struggle that went on for eight years in South Africa. I was able to see only one and I was not able to see the other whom I hope to see before I leave this great Presidency. It is therefore a matter of greater pleasure to me that you would not allow us to pass unnoticed even though it was simply a passing tour through Mayavaram.

But if we have appreciated or if we have received this great and warm welcome from you, may I, for the first time after my return to the sacred land, commence to make a return for the great love that has been shown to us and with your permission I shall try to do so this evening. It was quite by accident that I had the great pleasure of receiving an address from my Panchama brethren, and there they said that they were without convenience for drinking water, they were without convenience for living supplies and they could not buy or hold land. It was difficult for them even to approach courts. Probably, the last is due to their fear, but a fear certainly not due to themselves and who is then responsible for this state of things? Do we propose to perpetuate this state of things? Is it a part of Hinduism? I do not know; I have now to learn what Hinduism really is. In so far as I have been able to study Hinduism outside India, I have felt that it is no part of real Hinduism to have in its hold a mass of people whom I would call “untouchables”. If it was proved to me that this is an essential part of Hinduism, I for one would declare myself an open rebel against Hinduism itself But I am still not convinced and I hope that up to the end of my life, I shall remain unconvinced that it is an essential part of Hinduism. But who is responsible for this class of untouchables? I have been told that wherever there are Brahmins, it is they who are enjoying supremacy as a matter of right, but today are they enjoying that supremacy? If they are, then the sin will fall upon their shoulders and that is the return I am here to declare and that is the return I shall have to make for the kindness you are showing to me; often my love to my friends, relations and even to my dear wife takes devious ways.

So my return here for your kindness is to suggest a few words which you were probably not prepared to listen to and it does seem to me that it is high time for Brahmins to regain their natural prerogative. I recall to my mind the beautiful verse in the Bhagavad Gita. I shall not excite the audience by reciting the verse, but give you simply a paraphrase. “The true Brahmin is he who is equimindedness towards a Pundit and a Pariah.” Are the Brahmins in Mayavaram equimindedness towards the Pariah and will they tell me if they are so equimindedness and, if so, will they tell me if others will not follow? Even if they say that they are prepared to do so but others will not follow, I shall have to disbelieve them until I have revised my notions of Hinduism.

If the Brahmins themselves consider they are holding a high position by penance and austerity, and then they have themselves much to learn, then they will be the people who have cursed and ruined the land. My friend the Chairman has asked me the question whether it is true that I am at war with my leaders. I say that I am not at war with my leaders. I seemed to be at war with my leaders because many things I have heard seem to be inconsistent with my notions of self respect and with self respect to my motherland. I feel that they are probably not discharging the sacred trust they have taken upon their shoulders; but I am not sure I am studying or endeavouring to take wisdom from them, but I failed to take that wisdom. It may be that I am incompetent and unfit to follow them. So, I shall revise my ideas. Still I am in a position to say that I seem to be at war with my leaders whatever they do or whatever they say does not somehow or other appeal to me. The major part of what they say does not
seem to be appealing to me. I find her words of welcome in the English language. I find in the Congress programme a Resolution on Swadeshi.

If you hold that you are Swadeshi and yet print these in English, then I am not Swadeshi. To me it seems that it is inconsistent. I have nothing to say against the English language. But I do say that, if you kill the vernaculars and raise the English language on the tomb of the vernaculars (“Hear, hear.”), and then you are not favouring Swadeshi in the right sense of the term. If you feel that I do not know Tamil, you should pardon me, you should excuse me and teach me and ask me to learn Tamil and by having your welcome in that beautiful language, if you translate it to me, then I should think you are performing some part of the programme. Then only I should think I am being taught Swadeshi. I asked when we were passing through Mayavaram whether there had been any handlooms here and whether there were handloom weavers here. I was told that there were 50 handlooms in Mayavaram. What were they engaged in? They were simply engaged chiefly in preparing sarees for our women. Then, is Swadeshi to be confined only to the women? Is it to be only in their keeping? I do not find that our friends, the male population, also have their stuff prepared for them in these by these weavers and through their handlooms. (A voice: There are a thousand handlooms here.) There are, I understand, one thousand handlooms; so much the worse for the leaders! (Loud applause.) If these one thousand handlooms are kept chiefly in attending to the wants of our women, double this supply of our handlooms and you will have all your wants supplied by your own weavers and there will be no poverty in the land. I ask you and ask our friend the President how far he is indebted to foreign goods for his outfit and if he can tell me that he has tried his utmost and still has failed to outfit himself, or rather to fit himself out with Swadeshi clothing and therefore he has got this stuff, I shall sit at his feet and learn a lesson. What I have been able to learn today is that it is entirely possible for me, not with any extra cost to fit myself with Swadeshi clothing.

How am I to learn, through those who move or who are supposed to be movers in the Congress, the secret of the Resolution? I sit at the feet of my leaders, I sit at the feet of Mayavaram people and let
them reveal the mystery, give me the secret of the meaning, teach me how I should behave myself and tell me whether it is a part of Swadeshi, whether it is a part of the national movement that I should drive off those who are without dwellings, who cry for water and that I should reject the advances of those who cry for food. These are the questions which I ask my friends here. Since I am saying something against you, I doubt whether I shall still enjoy or retain the affection of the student population and whether I shall still retain the blessings of my leaders. I ask you to have a large heart and give me a little corner in it. I shall try to steal into that corner. If you would be kind enough to teach me the wisdom, I shall learn the wisdom in all humility and in all earnestness. I am praying for it and I am asking for it. If you cannot teach me, I again declare myself at war with my leaders.”

Tuesday, January 13, 2015

எழுத்தனின் மாண்பு...

மரித்து மறக்கும் உடலை துறத்தி
எழுத்தை மறைக்க முயன்ற சிறுமைமுன்,
எழுத்தனை மரித்து, எழுத்தை மறவாநிலைக்கு
உலகையும் விரிந்தது, எழுத்தனின் மாண்பு

Tuesday, December 23, 2014

சிரிச்சிகிட்டே இருங்க, சந்தோஷமா இருங்க...

சிரிச்சிகிட்டே இருங்க, சந்தோஷமா இருங்க... - தமிழகத்தில் என்னை போல் 70களில் வளர்ந்தவர்களுக்கு மாத்திரமே மிகவும் பரிச்சியமாக இந்த சொற்தொடர். இன்று 'வானொலி அண்ணா' என்று அழைக்கப்பட்ட திரு.   கூத்தபிரான் மறைந்த செய்தியை கேட்டபொழுது இந்த சொற்கள்தான் எனக்கு ஞாபகம் வந்தது.

இந்துக்களும், முஸ்லிம்களும் பக்கத்துக்கு பக்கத்தில் வேற்றுமை பாறாமல்  அமைதியாய் வாழ்ந்த திருவல்லிகேணி அது, ஒரு முட்டு சந்தில், கூட்டு குடும்பத்தில் நாங்கள் 6 குழந்தைகள். மற்றும் தெருவில் வாழ்ந்த இன்னமும் சில குழந்தைகளை சேர்த்தல், ஏறத்தாழ ஒரு முழு கிரிகெட் குழுவே எங்கள் சந்தில் வாழ்ந்தது. 

தொலைக்காட்சி இன்னமும் 10 ஆண்டுகளுக்கு வராத சமயமது, வானொலி கேட்பது குழந்தைகளாகிய எங்களுக்கு முக்கியமான நிகழ்சிகள் - இரவில், தேன்கிண்ணம் - நாடகம் மற்றும் ஞாயிற்று கிழமைகளில் மதியம்  வானொலி அண்ணா   வழங்கிய, "சிறுவர் பூங்கா" - ஒவ்வொரு வாரமும் யாரேனும் குழந்தைகள் கதை சொல்லுவார்கள், சில பாடல்கள் இருக்கும், அண்ணா சில சமயங்களில் கதை சொல்லுவார்...காலபோக்கில் இந்த நிகழ்ச்சியின் இதர பகுதிகள் மறைந்துபோனாலும், நிகழ்ச்சி முடியும் சமயத்தில் வானொலி அண்ணா தனது இனிய குரலில், "அடுத்த வாரம் இதே நேரத்தில் சந்திப்போம், அதுவரை குழந்தைகள் அனைவரும் சிரிச்சிகிட்டே இருக்கணும், சந்தோஷமா இருக்கணும்" என்று கூறும்பொழுது, உண்மையாகவே மனதளவில் அவரிடம், "நிச்சியமாக அப்படி இருக்க முயற்ச்சிப்போம்" என்று ஒரு விதமான் ஒப்பந்தம் செய்வதைப்போல  உணர்வு ஏற்ப்படும். ஏதோ நமக்கு மிகவும் அந்நியோன்னியமானவரை போன்றே அவருடன் அந்த ஒப்பந்தகாலம் இருந்தது என்றால அது மிகையாகாது.

 வானொலி மக்களுக்கு மிகவும் நெருங்கி இருந்த காலங்களில், தமிழக வானொலியில் என்றும் மறவாத பல குரல்களில் நிச்சியமாக திரு. கூத்தபிரான் அவர்களுடைய குரல் மிக முக்கியமான ஒன்று. நன்றி, வானொலி அண்ணா. என்றும் உங்கள் குரல் எங்களுடனேயே இருக்கும்...

Sunday, December 21, 2014

தமிழகத்தில் பா. ஜ. க. எடுபடுமா?

பா.ஜ.க. ஒரு மதவாத கட்சி என்று பெரும்பாலானோர் நம்புகின்றோம்.

 இதனாலேயே, நாத்திகவாத அடிப்படைகொண்ட திராவிட கட்சிகளின் ஆதிக்கத்தை கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகள் கொண்டுள்ள தமிழகத்தில் இந்த கட்சியின் புதிய பிரவேச முயற்சி, வரலாற்று ரீதியில் முக்கியமாக நோக்கவேண்டிய ஒன்றாகின்றது. தமிழகத்தில், அரசியல் தளத்தில் இந்து மதத்தை ஜாதி அடிப்படயிலேலே இந்த நாள் வரை அரசியல்வாதிகள் பாராட்டி வருகின்றனர். இஸ்லாமியத்தையும், கிருஸ்துவ மதத்தையும், மத அளவில் அங்கீகரித்து, அந்த மதவாதிகளுடன் கூட்டு வைக்க என்றும் தயங்காத தமிழக கட்சிகள், இந்து  மதத்தை சார்ந்த எந்த அமைப்பையும் அவ்வாறு அன்கீகரிக்கவில்லை.

தமிழகத்தில் நாத்திகவாதம் என்றுமே மத  த்வேஷமாக மாத்திரமே செயல்பட்டு வந்துள்ளது. தற்காலத்தில் இந்த நாத்திகவாதம் பேசும் எந்த தலைவரும், ஜாதிகளை கடந்து, சடங்குகளை துறந்து  தங்கள் அரசியலை நடத்த தைரியமில்லாமல் இருந்துவருவது நாம் அறிந்ததே. இந்த பின்னணணியில், இந்திய (ஹிந்து) ஜாதிகளின் ஒட்டுமொத்த பிரதிநிதியாக தன்னை சித்தரித்து கொண்டுள்ள, பா.ஜ.க. வெறும் பேச்சளவில் ஜாதிகளை சாடி, செயலளவில் அவற்றை பராமரிக்கும் திராவிட கட்சிகளின் மேலோட்ட அரசியலுக்கு ஒரு சவாலாக விளங்கலாம். ஆனால், ஜாதிகளை பகிரங்கமாக ஆதரித்து, ஜாதி அடிப்படையிலான தமிழக கட்சிகள் மற்றும், குழுக்களை தன்வசம் இழுக்கும் அளவிற்கு எந்த ஒரு தமிழக பா.ஜ.க. தலைவருக்கும் தைரியம் வரும் என்று நன் நம்பவில்லை.

தமிழகத்தின் மற்றொரு முக்கிய அரசியல் கலாசாரம், வன்முறை. வன்முறையை தங்கள்  கோழைத்தனத்தை மறைக்கவே பெரும்பாலான கட்சிகள் உபயோகிக்கின்றன. அந்த வகையில் பா. ஜ. க.  வன்முறை பாராட்டக்கூடிய கட்சியாகவே தன்னை சித்தரித்து வந்துள்ளதினால், அந்த அளவிலும் அவர்களுக்கு சங்கடங்கள் ஏதும் இராது என்றே தோன்றுகின்றது.

 ஆனால், தமிழகத்தில் கடந்த 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகவே எந்த தேசிய கட்சியும் தனிபெரும்பான்மை பெறுவதற்கு சாதியமில்லாமலே இருந்துவருகின்றது. இராஜாஜி, காமராஜ், போன்ற மாபெரும் தமிழகத்தை சேர்ந்த தலைவர்கள் தேசிய கட்சியில் இருந்த பொழுதுதான், அந்த கட்சியும் அங்கீகாரம் பெற்றது. இது முக்கியமாக தமிழகத்தில் தங்கள் தளங்களை அமைக்க முயலும் எந்த தேசிய கட்சியும் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய ஒரு முக்கியமான வரலாற்று உண்மை.

ஆம் ஆத்மி கட்சியும், தமிழகத்தில் தங்கள் நுழைவு வாய்ப்பை நழுவ விட்டதற்கு, தமிழகத்தில் தேசிய அளவில் தலைவர்களை கண்டெடுக்கவும் அவர்களை ஆதரிக்கவும் அந்த கட்சியின் தலைமை தவறியதே காரணம் என்றே நான் நினைக்கின்றேன். வெறும் 'ஆமாம்  சாமி' போடுபவர்களை கொண்டு தமிழகத்தில் எந்த தேசிய கட்சியும் முன்னேரவோ, தளம் அமைக்கவோ இயலாது.

பா.ஜ.க. அத்தகைய தலைவர்களை தமிழகத்தில், மோடியின் ஆட்சியின் கீழ் ஏற்படுத்த முயற்ச்சிக்கும் என்று நான் நம்பவில்லை. திரு. மோடி, மற்றும் திரு. அமித் ஷா இருவரும் தங்கள் கட்சியை ஒரு வணிக நிறுவனம் போன்று, தீவிர கண்காணிப்புடனேயே நடத்த முயற்சிப்பார்கள் என்றே அவர்களின் இதுவரை நிர்வாகாகிக்கும் போக்கைகண்டு நம்ப முடிகின்றது. அத்தகைய சந்தர்பத்தில், அவர்கள் தமிழகத்தில் ஒரு வலுவான தலைமையை என்றும் விரும்பமாட்டார்கள் என்றே நம்ப தோன்றுகின்றது. காங்கிரஸ் போலவே, பல குழுக்களை துவக்க வழிவகுத்து, அவற்றின் வேற்றுமையில் தங்கள் நிலையை தக்கவைக்கவே இவர்களும் முயற்சிப்பார் என்றே எனக்கு தற்போது தோன்றுகின்றது.


புதுச்சேரி அரவிந்தர் ஆஸ்ரமத்தில் ஒரு நிகழ்வு...

பொதுவாகவே, தமிழகத்தில் ஆசிரமங்கள் மற்றும் மடங்களை ஒரு சந்தேகக்கண்ணோடு நோக்கும் போக்கு நிலவி வருகின்றது.

இந்த சந்தேக கண்ணோட்டத்தை முன்வைத்து, அரசியல் செய்யும் கட்சிகள் ஊழலின் உச்சகட்டத்தை தொட்டிருந்தாலும், அவர்கள் அதற்காக கொஞ்சமும் கூச்சமின்றியும், முழுமையாக எந்த விஷயத்தையும் தெரிந்து கொள்ளாமலும், தங்கள் துவேஷத்தை ஆச்ரமங்களின்பால் செலுத்த மற்றொரு சந்தர்ப்பமாகவே இத்தகைய நிகழ்வுகளை பயன்படுத்துகின்றன.

புதுச்சேரியில் உள்ள அரவிந்தர் ஆஸ்ரமம், அரவிந்தர் மற்றும் அன்னை வாழ்ந்த காலத்தில் நிறுவப்பட்டு தொடர்ந்து செயல்பட்டு வருகின்றது. பாண்டிச்சேரியை மரியாதையுடனும், பக்தியுடனும் சாமானியர்கள் பலர் இன்றும் வந்து செல்வதற்கு இந்த ஆஸ்ரமம் ஒரு முக்கிய காரணம்.

பொதுவாகவே இத்தகைய மதிக்கத்தக்க நிறுவனங்களில் என்தவித சர்ச்சை நடைபெறாமல் செயல்படுவது சாத்தியமில்லை. ஆனால், இத்தகைய நிகழ்வுகள் நடக்கும் பொழுது, அதனை எங்கனம் அந்த சமூகம்  அணுகுகின்றது என்பது அந்த சமூகத்தின் நிலவும் பெரும்பான்மை கலாசாரத்தை குறிக்கின்றது.

இன்று ஒரு கட்சியின் தலைவர் ஊழல் குற்றத்திற்காக சிறை செல்வதையோ, அல்லது மற்றொரு தலைவரின் எல்லா குடும்பத்தினரும் பல்வேறு குற்றத்திற்காக நீதிமன்றம் செல்ல நேர்ந்தாலோ, அதனை கொஞ்சமும்  பிரக்ஞை இன்றி ஏற்கும் தமிழ் சமூகத்தின் சில சக்திகள், ஏனோ, ஆன்மீக நிறுவனங்களின் மிக சிறிய செயல்பாட்டு குறைகளைகூட மிகைபடுத்தி குறைகூறி வருவது வழக்கமாகயுள்ளது .

இந்த நிகழ்வு குறித்து எனக்கு எந்த விதமான பின்புலமும் தெரியாது, தெரிந்துகொள்ளவும் நான் விரும்பவில்லை. ஆனால்  ஆன்மீக நிருவனங்களின்பால் மக்கள் மத்தியில் பொதுவாக நிலவும் நம்பிக்கையை என்றும் குறைகூறி அவர்கள் மத்தியில் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தி, இந்த சமூகத்தில் கொஞ்சமேனும் நம்பிக்கை தரும் சில நிறுவனங்களை கீழிழுக்கும் போக்கை நிச்சியமாக கண்டிக்கவேண்டும் என்பது என் நிலை.